Smart Finance
Hoe ontsnap je uit het drijfzand van Basel III en Solvency II? Laatst bijgewerkt: 9 juni 2016

Als business intelligence specialist met een financiële achtergrond ben ik veel betrokken bij de rapportage en verslaglegging in het kader van de Basel III en Solvency II regelgeving. Vaak in een multidisciplinair projectteam van BI, IT en financiële specialisten dat samen alles in het werk stelt om deadlines te halen, regelgeving goed te interpreteren en data, berekeningen en verslaglegging tot één geheel te smeden. Aantoonbaar juiste verslaglegging is een complex proces, zeker als de regelgeving nog regelmatig verandert, waardoor je het gevoel hebt op een bewegend doel te schieten. Niet voor niets zijn we al jaren bezig met de implementatie van deze regelgeving en zijn deadlines al meerdere malen verschoven. De frustratie loopt soms dan ook hoog op en de kosten die financiële instellingen moeten maken, rijzen inmiddels de pan uit.

Insurers and reinsurers in the UK have invested £3bn in the Solvency II directive, according to the Association of British Insurers (ABI). – The Actuary, December 2015

Global banks will have to spend between €40m and €120m each to implement global regulators’ latest rules on trading book capital, a new study from consultants Oliver Wyman claims – Financial Times, Januari 2016

Implementatie van regelgeving is helaas geen eindig proces. Niet alleen is de regelgeving strenger geworden sinds de financiële crisis, ook zullen de regels blijven wijzigen door nationale en internationale ontwikkelingen. Niet alleen grote veranderingen op de langere termijn (Basel III en Solvency II), maar juist ook voortdurende kleinere aanpassingen. Kleine aanpassingen die overigens grote gevolgen kunnen hebben voor je processen en systemen!

Oogkleppen

Wat dat betreft is het eigenlijk raar dat veel banken en verzekeraars voor de implementatie van Basel en Solvency regelgeving nog steeds in projectteams (met vooral externe experts) werken. Een project suggereert immers een eindig proces. Bovendien richten deze projectteams zich vaak – met oogkleppen – op de implementatie van de volgende (wijziging in een) regel zonder na te denken over de lange termijn. De architectuur van het bouwwerk wordt als het ware vergeten. Daarmee ontstaan steeds complexere bouwwerken van processen en systemen, die bij iedere wijziging de volgende aanpassing lastiger maken. Het is misschien logisch dat dit gebeurt, als je kijkt naar de tijdsdruk waaronder deze teams opereren en de complexiteit van de datastromen en berekeningen die geïmplementeerd moeten worden. Maar toch hou ik een vurig pleidooi om even afstand te nemen van de ‘waan van de dag’, te constateren dat de implementatie van regelgeving inderdaad niet meer uit je leven zal verdwijnen en na te denken over structurele oplossingen voor de lange termijn. Als je namelijk door blijft gaan, zak je steeds verder weg in het ‘drijfzand’ van de regelgeving, tot je echt niet meer kunt bewegen. Je bouwwerk wordt steeds duurder om te onderhouden, aanpassingen zijn steeds moeilijker door te voeren en zelfs een kleine aanpassing in de regelgeving kan een kostenpost van enkele miljoenen euro’s betekenen. Zonde, als je beseft dat er echt wel mogelijkheden zijn om structurele verbeteringen door te voeren. Hoe eerder je daarmee begint, hoe beter. Misschien doet dat nu extra pijn, maar het gaat je heel veel ellende besparen in de toekomst.

 

blog Joris van den Boogaard

Investeer ik genoeg in de IT infrastructuur?

Veel implementaties worden nog steeds hoofdzakelijk gedreven vanuit de financiële functie (risk, compliance, actuariaat) met te weinig aandacht voor doordachte IT oplossingen. De focus ligt vooral op interpretatie van regels, modellen en verslaglegging en er wordt niet naar slimme IT oplossingen gekeken. Oplossingen die juist voor herhaalbaarheid, aantoonbare betrouwbaarheid en flexibiliteit kunnen zorgen. Data wordt geknipt en geplakt tussen verschillende tools, vanuit (vaak gedateerde) boekhoudpakketten en backoffice systemen. Er is geen ontkoppeling tussen data en berekeningen zodat dezelfde handelingen steeds herhaald moeten worden. Geautomatiseerde data governance is niet of te beperkt ingericht en dus enorm tijdrovend en de invoering van bijvoorbeeld een rapportagestandaard als XBRL heeft vaak enorme implicaties. Terwijl het zoveel beter kan! Door data centraal te stellen in je organisatie, geïntegreerd en ontkoppeld van bronsystemen en berekeningen/rapportages. Dat maakt het doorvoeren van wijzigingen vele malen eenvoudiger, omdat de impact van een aanpassing veel beter te isoleren is. Meerdere versies van rapportages maken (XBRL, interne rapportage, externe verslaglegging) wordt ook veel makkelijker. En wat denk je van data governance? Dat is namelijk een uitgangspunt geworden in je aanpak en niet een bijzaak. Verder kan het uiteraard ook geen kwaad om je financiële systemen te vernieuwen, zodat processen voor consolidatie en financial accounting veel soepeler ingepast kunnen worden in de rapportagecyclus.

Denk ik in regels of in systemen?

Toegegeven, het implementeren van al die regelgeving is echt niet simpel. Het gaat immers niet alleen om ‘harde’ financiële rekenregels, maar ook om de interpretatie van ‘zachte’ regels uit dikke bijlages. Toch moet je je focus verschuiven van het produceren van rapportages voor morgen op basis van de regels van nu, naar het nu inrichten van processen en systemen voor de regelgeving van morgen. Uiteindelijk gaan we allemaal toe naar systemen waar je de regels invoert en die op basis daarvan de benodigde rapportages genereren. In combinatie met een goede IT (of data) infrastructuur, zal dat leiden tot een enorme tijdwinst en kostenverlaging op de lange termijn. Eigenlijk is het gek dat financiële dienstverleners niet allang bezig zijn met het zoeken naar slimme software om regels te interpreteren, zoals dat in andere branches al wel gebeurt. Kijk bijvoorbeeld naar Watson, IBM’s machine learning platform, die al betere kankerdiagnoses stelt dan gespecialiseerde artsen en beter in staat is jurisprudentie in wetteksten te vinden dan ervaren advocaten.

Ben ik wel flexibel genoeg?

Regelgeving is niet alleen nieuw voor banken en verzekeraars, ook voor de regelgever zelf is het de eerste keer. Het is dan ook niet voor niets dat deadlines worden verplaatst en regels in de loop van de tijd worden veranderd of aangescherpt. Het kan zomaar zijn dat je zonder kleerscheuren door de preparatory phase heen komt en er dan ineens toch nog wijzigingen in de regelgeving plaatsvinden. Dat is inderdaad frustrerend, maar wel een fact of life. Het gaat niet alleen om het snappen en interpreteren van nieuwe of aangepaste regels, het gaat vooral ook om het snel kunnen doorvoeren ervan. Je kunt dus maar beter zorgen dat je processen en systemen agile zijn ingericht. Niet in beton gegoten, maar gericht op voortdurende verandering. Denk fundamenteel na over de aanpasbaarheid. Door je eigen medewerkers! Als je dat niet goed geregeld hebt, krijg je namelijk onder tijdsdruk altijd workarounds. Die vanzelf leiden tot meer workarounds… En dan sta je alsnog in het drijfzand!

Wie leidt de dans, Finance of IT?

De eindverantwoordelijkheid voor Solvency en Basel ligt vaak bij actuarissen en risk managers. Hoogopgeleide professionals die als geen ander de complexiteit van de regelgeving en de bijbehorende modellen en berekeningen kunnen doorgronden. Het zijn echter niet de mensen die het beste kunnen bepalen hoe de bijbehorende IT infrastructuur eruit moet zien. Niet voor niets zijn zij de grootgebruiker van Excel, niet de meest voor de hand liggende tool om gegevensstromen en berekeningen herhaalbaar, robuust en controleerbaar in te richten. Evenmin is de IT manager in staat het werk van de actuaris of risk manager te doorgronden. We zoeken dus een nieuw soort manager. Iemand die opereert op het raakvlak van finance, business en IT en die in staat is een multidisciplinaire lijnorganisatie aan te sturen. Een bruggenbouwer die vooruit denkt en nu levert.

Beter nu dan later

Beantwoord voor jezelf kritisch deze zes vragen en bedenk welke mogelijkheden je hebt om jezelf te bevrijden uit het drijfzand waar je door urgentie en tijdsdruk in terecht bent gekomen. Beter nu dan later. De investering die je daarvoor moet doen, verdien je in de toekomst dubbel en dwars terug. En bedenk, het is nooit te laat! Het is namelijk bewezen dat je niet volledig kunt verdrinken in drijfzand. Het beweegt alleen zo moeilijk…

Hoe ga jij zorgen dat je wel bewegingsvrijheid hebt bij de volgende grote wijziging in wet- en regelgeving?

 

 


Whitepaper
DOWNLOAD